Daan-Roukens-News-Why-Abstract-Self-Portraits-0

Waarom? Abstracte Zelfportretten

Na het uitbrengen van mijn videokunstwerk: The Abstract Self-Portrait in 2018, begon ik de term abstract zelfportret te gebruiken om mijn schilderijen te typeren. Van een simpele titel tot een meer omvattende betekenis die het proces en het resultaat van mijn kunst vastlegt. In de film heb ik het schilderij Say Yes When You Say To No #6 letterlijk omgezet in video en geluid. Met elke toegevoegde laag ontvouwde het schilderij en de video zich, waarin kleur een toon accentueert en verf geluid. Het creëerde nieuwe ingangen tot die tussenliggende ervaring waar ik naar op zoek ben. De video construeert momenten van tegenstellingen en verbanden tussen proces en resultaat, schilderen en geluid en tussen mijzelf en de kijker. Het gaf mij meer duidelijkheid over mijn werk, dat proces en resultaat net zo relevant zijn. Dat ik niet één antwoord zoek, maar juist dat moment van spanning tussen twee antwoorden in.

De term abstract zelfportret is de weerspiegeling van hoe mijn hoofd werkt. Ik schilder en verbeeld op een abstracte manier wat er in mijn hoofd omgaat. De geometrische abstractie komt voort uit mijn vertaling van het dagelijks leven, waarin tegenstellingen en verbanden met elkaar verweven zijn. Voortdurend in strijd en in balans. Deze oneindige interactie is wat mij dwingt en wat ik mijn hele leven al meemaak. Een natuurlijke drang om ergens deel van uit te maken, maar tegelijkertijd weten dat dit niet het antwoord is. Vanuit die agitatie, mijn obsessief perfectionisme en een onrust in tegenstellingen, zoek ik naar rust in mijn hoofd. Echter, geloof ik niet in één antwoord en ervaar daarom het moment ertussenin als subliem. Dat moment is als een haat-liefdeverhouding waarin twijfel, spanning, tegenstrijdigheid en verbinding bestaan.

Het abstracte zelfportret is letterlijk wat ik schilder wanneer ik op zoek ben naar dat moment en wat ik de kijker ook wil laten ervaren. Verschillende tegengestelde antwoorden kunnen naast elkaar bestaan ​​en samen overtreffen ze het denken in zwart-wit. Zeker nu (in de Coronacrisis) komt de essentie van mijn werk nog meer aan het licht: waarin de mensheid nog nooit zo verbonden is geweest met gepaste afstand. De tegenstellingen en verbindingen in ons dagelijks leven zijn nu zichtbaarder en tastbaarder dan ooit. Het kunstwerk vertelt een verhaal over het maken van keuzes, het ervaren van twijfel, orde versus chaos, vrijheid versus regels, patroon versus doorbraak, controle versus loslaten, etc.

Momenteel werk ik aan een nieuwe serie, genaamd Stumbling, over de interactie tussen rechte tegenover spontane lijnen. Ik vervolg mijn onderzoek naar de tussen-ervaring en hoe ik dit kan communiceren met de kijker. Ik tracht het proces van begin tot eind zichtbaarder te maken op het schilderij. Daarom ga ik de procesvideo’s op een andere manier gebruiken en veel onderzoek delen op social media. Hieronder zie je enkele foto’s uit het proces van het tweede werk uit deze reeks.

abstract zelfportret

abstract zelfportret

abstract zelfportret